Aardappels

Waar komen toch onze aardappels vandaan ?

Het is iedere keer weer een verrassing wie onze gasten zijn en hoe ze hun verblijf ervaren. Van terugkomers weet ik dat inmiddels, maar er zijn ook heel veel nieuwkomers. Voor mensen uit het westen of zuiden van het land is het altijd weer een hele rit. Ze stappen dan uit de auto kunnen even niets anders zeggen dan: He, he dat was een eind, wel het andere eind van de wereld.

Toch wel fijn dat je maar zo kort, 3 uurtjes, hoeft te rijden om aan het andere eind van de wereld te komen. Als de beleving er ook naar is, dan is het prima toch.

Zo ook dit weekend, helemaal uit Brabant. Stijf en verkreukeld stapten ze uit de auto. Hond sprong er wat kwieker uit. De verwachtingen waren hoog gespannen. “U heeft een 9 met  de reviews dat is wel hoog” . Ik wordt dan een beetje zenuwachtig, wat is het beeld dat de gast dan heeft. Maar gelukkig de hut en de sfeer voldeden volledig aan de verwachting, meer dan dat zelfs.

Wat een uitzicht ! in dat weilandje hiervoor kon ze de hond toch wel laten rennen in plaats van uitlaten ?

Weilandje, weilandje ? Het veldje voor de hut is net ingezaaid met akkerbloemen. Toen begreep ik het. “Maar mevrouw, dat groene veld hiervoor is een aardappelveld. Weet u wel hoe infectie gevoelig aardappels zijn? Bovendien is dit veld eigen terrein en verboden voor anderen dan de eigenaar en degenen die toestemming hebben om er te komen.”

De hond uitlaten moet gewoon buiten de camping en graag een zakje meenemen. Een paar keer per dag kon ik ze begroeten als ze met de hond langs liepen.

Aan het andere eind van de wereld komen de aardappels dus uit de grond in plaats van uit de winkel.

De Horizon Molenrij Aardappelveld

Uitzicht aardappelveld