Dagrecreatie

Dagrecreatie was bij De Horizon altijd heel gewoon, maar een hut huren voor een dag, was toch wel bijzonder.

Zomer 1997 onze eerste echte volledige seizoen. Het sanitairgebouw was nog voor, vlakbij het restaurant. Je liep via een  pad langs het akkerland vanaf de camping naar voren. Dat pad is er al lang niet meer en het sanitairgebouw voor ook niet.
Een mevrouw wilde graag een hut huren van 08:00 tot 20:00 uur. Dit is niet gebruikelijk, klant is koning, dus waarom niet. Ik was nog wat naïef in dit soort zaken. De volgende gast voor deze hut zou pas ’s avonds laat komen, maar een paar dagen later werd dit vervroegd  naar 19:00 uur. Er zat niets anders op dan de mevrouw van de dag reservering  bellen.  Haar dochtertje nam de telefoon op, ja mamma was thuis. Even een stilte en toen een heftige scheld  kanonnade, hoe ik het lef had om te bellen. een beetje beduusd, maar heel rustig legde ik de situatie uit om te besluiten met: “Mevrouw u moet er om 19:00 uur uit, anders kom ik  in de knoei.”
Ze was woest. Ze had iets met iemand uit te praten en wilde dat niet thuis of in een horeca gelegenheid.
”Nou”, zei ik: “Dan kunt u ook naar een collega in Pieterburen, die verhuurt ook hutten” Waarop zij vinnig antwoordde: “Maar die heeft  stapelbedden”
”Nou ja, daar kun je toch ook praten ? “antwoordde ik niet begrijpend. Nee, ze wilde beslist naar de Horizon.

Op dag van aankomst was ze er al vroeg.  Ze had een kaarsen en een radio mee, alle gordijnen werden meteen gesloten. Dit werd vast een interessant gesprek. Even later kwam er een voor ons  niet bekende man.

Het was koffiepauze wij zaten met zijn drieën gezellig aan de stamtafel, het gesprek ging ook over onze bijzondere gas. Hoort niet zo, maar het gebeurd. Buiten was het best guur, de wind sloeg tegen de ramen. Ineens stond daar de mevrouw uit de hut in haar ochtend jas, voor het raam. Ze vroeg waar het toilet was. Of we haar echt niet hoorden of deden alsof, kan ik me niet meer herinneren  Maar wij deden net of haar niet begrepen, waarop ze begon druk te gebaren, waarbij ze vergat haar ochtendjas vast te houden. De wind kreeg op haar beschermende kledingstuk. Naar toen bleek, haar enige kledingstuk.

Ze heette geen Eva, maar droeg wel haar kostuum.

 

de Horizon Molenrij Anekdotes hut eva

De standaard hutten hebben een groot slaapplateau