Rollen en patronen

Gevestigde rollen en patronen zijn voor sommige mensen belangrijk, dat geeft duidelijkheid. Bij de Horizon is en was het misschien wel anders dan de standaard norm.

De Horizon was voor 2004 een ander soort bedrijf dan op dit moment. Onze kerntaak was groepsuitjes organiseren van ‘s morgens 10 tot ‘s avonds 10. De camping was bijzaak. Het was een super leuke tijd, maar ook erg druk. Gelukkig hadden we fijn personeel. Veel jonge mensen, die jaar na jaar bij ons werkten en met ons mee groeiden.

In het groen werkten jongens met een verstandelijke beperking. Zij zorgden ervoor dat alles er picobello uitzag. S. was dat jaar nieuw bij ons. Zijn begeleider had alles goed uitgelegd en we zouden het zeker samen redden. S. had duidelijk plezier in zijn werk en maakt goed contact met de anderen. Maar iets zat hem dwars. Aan het eind van zijn eerste week kwam het hoge woord eruit.

“Anneke, wanneer komt de baas nu eens kijken, of ik het goed doe?

“Ja maar S.”, zei ik: “Ik ben de baas en ik zeg iedere dag dat ik erg blij met je ben.”

“Nee dat bedoel ik niet, de man die de baas is.”

“Sorry S. maar die is er niet. Ik ben de baas.” Hij had niets op met vrouwen die het voor het zeggen hadden, dat was wel duidelijk.

de volgende week was S. weer hard aan het werk. Hij liet nog wel een keer merken dat hij sneu was dat de baas nooit kwam kijken. Ik liet het maar zo. Aan het eind van de week erop komt Sjaak eerder thuis. Hij werkte toen nog in de zuivel, strak in pak met stropdas. Zo kwam hij ook het pad op lopen. S. had nog kennis gemaakt met Sjaak. Plotseling kreeg S. Sjaak in de gaten. Even later komt hij opgetogen op me af rennen, schoffel in de nek.

“Anneke kom, de baas is er!”

De Horizon Molenrij Lente

Uitzicht in het voorjaar