Zonder tolk

Steeds meer krijgen we gasten ook het buitenland, maar we kunnen meestal redden zonder tolk. Deze keer was er echter een spraakverwarring.

Het was het eerste week van  april. De kleine hutten hadden net hun voorjaars schoonmaak gehad, het water weer aangesloten. We zijn er helemaal klaar voor. Hoewel het nog koud is krijgen we gasten uit Italië, Milano, een vader, Antonio,  met 2 zoons begin 20. Drie knappe kerels, leuk om het seizoen mee te beginnen.

Het drietal is met het vliegtuig gekomen, heeft op Schiphol een auto gehuurd en rechtstreeks naar Molenrij gereden. Ze zijn hier een week en doen dan de reis in omgekeerde richting. Hoe leuk vanuit Milano een weekje Molenrij.

Helaas spraken ze slecht Engels. (Even wat inside information: de kleine hutten hebben alleen koud stromend water. Warm water is bij het sanitair gebouw). De eerste avond stond vader Antonia bij de deur met een heel verhaal in het Italiaans. Ik snapte alleen dat het om water ging en ik verstond kaldo. Geen probleem loop ik even mee en laat zien waar het warme water is. Opgelost ? Ja opgelost.

Toen de heren al bijna weer op schiphol waren was ik de hut aan het schoonmaken en wat bleek. Ze hadden de hele week helemaal geen water gehad. We waren het vergeten aan te sluiten. Schaamrood stond op mijn kaken, maar dat zagen zij niet. Ik een excuus mail gemaakt. Booking.com gebeld of zij het in het Italiaans wilde vertalen en door sturen. Doe er even iets leuks bij, een gratis weekend of zo, was de geste van hun kant. Tuurlijk, wel zo aardig. Komen toch niet maar het idee.

Twee dagen later wordt er gebeld vanuit Italië een vrouw die goed Engels sprak. Op de achtergrond hoorde ik een man lachen, Antonio ? Dank voor het excuus brief. Hij begreep het communicatie probleem en boos ? Ach wel nee, hoe kun je nu boos worden op een Bella Mama. en dan op zijn Italiaans.

De Horizon Molenrij winter

In de winter sluiten we het water af